Red Bordeaux Chihuahua,s © All rights reserved Privacy Policy

Home. Teven. Reuen. Ons beleid. Puppies. Kontakt. Historie. Ziektes/Gebreken.
Patella luxatie
Een patella luxatie komt regelmatig voor bij de hond,en vaak bij kleine rassen. Het kniegewricht zorgt er voor dat het boven-en onderbeen ten opzichte van elkaar kunnen bewegen, Om deze beweging mogelijk te maken, zit er aan het dijbeen een aantal spieren die uitlopen in pezen welke aan het scheenbeen vasthechten.
Wordt er een spier samengetrokken, dan zal, afhankelijk van waar die spier zit ( aan voor- of achterzijde van het dijbeen) de knie zich strekken of buigen.
Om een goede hefboomwerking bij het strekken te krijgen, ligt aan de voorzijde over het kniegewricht een stevige pees, afkomstig van een grote dijbeenspier.
Deze pees hecht kort onder het kniegewricht aan het onderbeen vast. Om te voorkomen dat tijdens het aanspannen van de pees deze naar binnen (mediaal),
of naar opzij (lateraal) af zal glijden,ligt deze gefixeerd in een gleuf  (trochlea) die zich aan de voorzijde vlak boven het kniegewricht op het dijbeen heeft gevormd.
Voor de stevigheid en om slijtage van de pees te voorkomen is het gedeelte dat door de gleuf glijdt, verbeend (kraakbeen).hetgeen we Patella(knieschijf )noemen.
Soms is de groef (trochlea), waarin de knieschijf heen en weer glijdt te ondiep en zit de aanhechting van de kniepees wat te ver naar binnen,
een andere  mogelijkheid is slappe spieren of pezen.
Het gevolg is dat de patella (knieschijf )er dan gemakkelijk af kan glijden, we spreken dan van een knieschijfverschuiving of  patella luxatie.
Het is meestal een aangeboren erfelijke afwijking..

De fontanel
Een fontanel is een plaats boven op het hoofd waar meerdere schedelbeenderen samenkomen en nog niet gesloten is.
Bij een Chihuahua met een extreem groot appelhoofd komt het soms voor dat op medere plaatsen op de schedel de verbening nog niet voltooid is,
ook deze worden  fontanellen genoemd. Vaak gaat een extreem appelhoofd  samen met een hydrocefalie, (ook wel waterhoofd genoemd) ,
de oorzaak van een waterhoofd is een gestoorde omloop van het hersen- en ruggenmergs vocht (liquor). In de vroegere rasstandaard was de open fontanel een raskenmerk, hetgeen gelukkig nu is veranderd.   
Een grote fontanel betekent immers een verzwakking van de schedel en daardoor kans op hersenletsel.Gelukkig zien we nu dat bij de meeste chihuahua,s heden ten dage  geen fontanel aanwezig is of slechts een kleine fontanel.

Knikstaarten.
We zullen in de komende jaren als gevolg van het coupeerverbod van staarten, steeds meer ongecoupeerde honden op de keuringen zien verschijnen.
Het is daarom goed de aandacht nog eens te vestigen op het voorkomen van een knik of knikken in de staart. Op zichzelf misschien niet zo interessant, maar de consequenties voor de fokkerij zijn dat wel degelijk.
De staart is het verlengde van de wervelkolom. De wervels in de wervelkolom zijn verschillend gebouwd al naar gelang hun functie.
De staartwervels liggen recht achter elkaar, worden steeds smaller en geleidelijk iets korter. De laatste wervel eindigt in een punt.
Tussen de werveltjes bevinden zich ook gewrichtjes en tussenwervelschijfjes voor de bewegelijkheid en veerkracht. Het geheel wordt bij elkaar en in positie gehouden door banden, pezen en spieren. Een normale staart zal ongeveer tot de hak reiken.Bij diverse diersoorten komen aangeboren afwijkende staartvormen voor.
De staart kan te kort zijn b.v. door scheve of te korte wervels, door vermindering van wervels. De staart eindigt dan vaak stomp. De staart kan ook geheel afwezig zijn.
Er kunnen knikken in de staart zitten die niet verstrijkbaar zijn, dus wervels die scheef aan elkaar vastgegroeid zijn.
Ook kennen we het beeld van halve wervels de zgn. Hemivertebrae. Er kan een vaste kromming in de staart voorkomen (een vergroeide ring) of zelfs aan het einde een knoop. Het kan ook gebeuren dat de staart alleen uit vlezige delen bestaat zonder bot. In veel gevallen is de staartafwijking bij de geboorte al te zien maar er zijn ook gevallen bekend waarbij sommige afwijkingen pas na enige weken , bekend is een tijd zelfs van 8 tot 10 weken, optreden.
Van een afwijking aan de staart hoeft het betreffende dier geen last te hebben zolang het slechts de staart betreft.
Het probleem is echter dat, wanneer er met zo’n lijder gefokt wordt, bij het nageslacht ernstige afwijkingen in andere delen van het lichaam kunnen optreden.

HYDROCEPHALUS: oftewel waterhoofdje.
Hydrocephalus is een aangeboren of later ontstane vergroting of uitzetting van de hersenkamers door een vergrote productie van hersenvocht.
De aandoening ontstaat door stuwing van het hersenvocht, die meestal veroorzaakt wordt door de afsluiting van een van de doorgangswegen.
De hersenen nemen het grootste gedeelte van de schedelinhoud in beslag. Ze zijn voorzien van talrijke bloedvaten en ze worden omspoeld door Liquor (hersenvocht),
waar ze als het ware drijven in het hersenvocht, dat normaal uitziet als water. Het hersenvocht wordt geproduceerd in holtes in de hersenen,
de hersenkamers (ventrikelsysteem). Bij een hydrocephalus kan het hersenvocht onvoldoende wegvloeien.
Het hersenvocht is belangrijk bij de aan en afvoer van voedingsstoffen voor de hersenen. Ook vormt het een soort stootkussen ter bescherming van de hersenen.
Het gevolg van hydrocephalus is dat de hersenkamers groter worden door de ophoping van het vocht, het hoofd groeit hierdoor onevenwichtig snel ten aanzien van het lichaam. Bij een of meerderen fontanellen zie je dan vaak op de plaats van deze een blaasvormige uitstulping op de hersenpan ontstaan door de verhoogde druk van het hersenvocht in het hoofd. Bij oudere pups en volwassen hondjes waarbij de schedel reeds is gesloten en geen fontanel(len) aanwezig zijn
ziet men heel vaak uitpuilende ogen. Het een en andere kan leiden tot misselijkheid/braken evenwichtsstoornissen en/of een verstoorde motoriek.
Uiteindelijke zal hydrocephalus leiden tot het verlies en of beschadiging van het hersenweefsel.
Bedenk wel dat dit slechts een beknopte weergave van gebreken is die kunnen voorkomen bij de Chihuahua